Μέχρι τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, μόνος αμφισβητίας της ύπαρξης νεκρών στο Πολυτεχνείο ήταν η ακροδεξιά - για προφανείς λόγους. Με το πέρασμα των χρόνων και την άμβλυνση της συλλογικής μνήμης, οι αμφισβητίες πολλαπλασιάστηκαν. Όσο αποκρουστικές μορφές κι αν πήρε, όμως, η πολιτική σκοπιμότητα, το πόρισμα του εισαγγελέα Δ. Τσεβά (14.10.1974) παρέμεινε ένας από τους πλέον αδιάψευστους μάρτυρες του εγκλήματος των δικτατόρων
Αν για την κάθε είδους Αριστερά η λάμψη της εξέγερσης του Νοέμβρη υπήρξε ανέκαθεν «οδηγός για τους αγώνες του σήμερα», όπως το θέλει το αγωνιστικό κλισέ, το παραμύθι (sic) του Πολυτεχνείου ήταν επί δεκαετίες ο προσφιλέστερος στόχος ακροδεξιών εντός και εκτός της ΝΔ. Για τους πιο «ριζοσπάστες» από αυτούς, το επιχείρημα δεν χωρούσε αντιρρήσεις: στο Πολυτεχνείο δεν υπήρξε ούτε καν ένας νεκρός.
Αν για την κάθε είδους Αριστερά η λάμψη της εξέγερσης του Νοέμβρη υπήρξε ανέκαθεν «οδηγός για τους αγώνες του σήμερα», όπως το θέλει το αγωνιστικό κλισέ, το παραμύθι (sic) του Πολυτεχνείου ήταν επί δεκαετίες ο προσφιλέστερος στόχος ακροδεξιών εντός και εκτός της ΝΔ. Για τους πιο «ριζοσπάστες» από αυτούς, το επιχείρημα δεν χωρούσε αντιρρήσεις: στο Πολυτεχνείο δεν υπήρξε ούτε καν ένας νεκρός.
