Απεργία διότι

Του ΣΤΑΘΗ*

Εως το 2015 περί τους 25.000 τραπεζοϋπαλλήλους θα έχουν απολυθεί. Οι τράπεζες επανακεφαλαιοποιούνται, συγχωνεύονται, δυναμώνουν, πλουτίζουν, ετοιμάζονται για την «επόμενη μέρα» και ακριβώς για αυτό θα απολύσουν 25.000 τραπεζοϋπαλλήλους!

Εσύ, αγαπητέ μου τραπεζοϋπάλληλε που δεν θα απεργήσεις αύριο, γιατί θα το κάνεις; Επειδή ελπίζεις ότι δεν θα είσαι ένας απ' τους 25.000 προγραμμένους; Εσύ που θα πας αύριο στη «δουλίτσα σου», τι λες μέσα σου; άσε να τη σκαπουλάρουμε σήμερα κι αύριο έχει ο θεός;
Πόσο μακριά νομίζεις ότι μπορεί να φτάσει έτσι η ζωή σου; κι αν η δική σου ζωή τη γλιτώσει, με τους συναδέλφους σου γύρω σου να πέφτουν, τι ζωή θα 'ναι; Μια ζωή που θα εκτιμήσει το παιδί σου, όταν διαπιστώσει ότι η δική σου αδράνεια και υποταγή αιχμαλώτισε κι ακύρωσε τις δικές του προοπτικές και τα δικά του όνειρα;
Πιστεύεις ότι η προσωπική σου ευθύνη δεν έχει σχέση με την ταξική σου ευθύνη; Πολλά χρόνια τώρα η εργατική τάξη αποδεκατίζεται. Σε τι σε ωφέλησε αυτό; Βρέθηκες με μειωμένο μισθό και μεγαλύτερους φόρους, απαξιωμένος και στριμωγμένος. Μόνον με το χειρότερο να σε περιμένει.
«Δεν θα βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα», έλεγες και λες, εσύ και πολλοί άλλοι, ώσπου το φίδι να σε δαγκώσει κι εσένα στο τέλος. Σε τι σε ωφέλησαν τα κλισέ που σου έμαθε η προπαγάνδα να σκέφτεσαι κι έτσι να σνομπάρεις τον συνδικαλισμό, τα κόμματα, την Αριστερά και να λες ότι «όλοι ίδιοι είναι»; Δεν είναι όλοι ίδιοι, άλλος είναι αυτός που σε τρώει κι άλλος είσαι εσύ που τρώγεσαι. «Δεν τα φάγαμε όλοι μαζί», αντιθέτως εσύ με την αδράνειά σου βοηθάς αυτούς που έφαγαν εμένα να φάνε και εσένα.

Κάνει γενική ανεργία ή εγώ ανεργώ γενικά, γιατρέ μου;

Της Άννας Χατζησοφιά
 
Ότι τόχω ένα δυσλεκτικό στο πληκτρολόγιο, τόχω. Μην σας πω ψέματα, και με κάψει ο γέροντας Παστίτσιος. Συχνά, αντί να γράψω ου, όπως «ου να μου χαθείτε Μνημόνια», γράφω «υο να μυο χαθιέτια Μνημόναι». Και το θεματάκι μου επεκτείνεται και πέραν των διφθόγγων. Να, πριν αντί να γράψω «Όλοι αύριο στη Γενική Απεργία», έγραψα «Όλοι αύριο στη Γενική Ανεργία». Πώς είπες γιατρέ μου; Δεν είναι κουλαμάρα, αλλά το ασυνείδητο που βγήκε παγανιά στο πληκτρολόγιο και λέει αλήθειες  πίσω από την πλάτη μου;

Να το συλλάβουμε πάραυτα το ασυνείδητο, γιατί ρίχνει το αγωνιστικό μου φρόνημα στα Τάρταρα, άσε που μπορεί να το υποκινεί και το λόμπι της δραχμής. Είναι ύποπτα αυτά τα ασυνείδητα και δεν ξέρεις πότε θα χτυπήσουν. Μάλλον θα τσίτωσε από τη μάζωξη που είχαμε χθες  στην πολυκατοικία για ένα θεματάκι με το φυσικό αέριο. Κόστος το λένε το θεματάκι, και το βλέπω να το κλείνουμε το ρημάδι το αυτόνομο και να κοτσάρουμε το μαγκάλι με τα κάρβουνα δίπλα στο coffee table. Και θα ‘χει λέει πολύ βαρύ χειμώνα φέτος στο Μαρούσι (ανάθεμα το στεγαστικό στο ελβετικό φράγκο, ανάθεμα).