“Σαράντα οκτώ χρόνια είναι πολύς καιρός για οτιδήποτε, πόσο μάλλον για μια δικτατορία. Μια τόσο γερασμένη κατάσταση είχε ως αποτέλεσμα μια επανάσταση σχεδόν ουτοπική”.
25 Απρίλη 1974. Στρατιωτικό
κίνημα προοδευτικών αξιωματικών εκδηλώνεται τις πρώτες πρωινές ώρες και
αποκαθιστά τη δημοκρατία στην Πορτογαλία, μετά από 48 χρόνια. Το κίνημα
ήταν σχεδόν αναίμακτο, με τέσσερις μόλις νεκρούς. Έμεινε στην ιστορία
ως «Επανάσταση των Γαρυφάλλων» (Revolucao dos Cravos), επειδή πολλοί στρατιώτες είχαν
τοποθετήσει στις κάννες των όπλων τους γαρύφαλλα, με την προτροπή των
εξεγερμένων πολιτών.
Η Πορτογαλία από τις 26 Μαΐου 1926 στέναζε κάτω από στρατιωτική δικτατορία, μετά την ανατροπή του εύθραυστης δημοκρατίας. Επικεφαλής αναδείχθηκε ο καθηγητής οικονομικών Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ,
ο οποίος κυβέρνησε από το 1932 έως το 1968, όταν αναγκάστηκε να
εγκαταλείψει την εξουσία για λόγους υγείας. Ο Σαλαζάρ οραματίστηκε το
«Νέο Κράτος», ένα καθεστώς με πολλά στοιχεία φασισμού. Τον διαδέχθηκε ο
καθηγητής Νομικής Μαρσέλο Καετάνο, ο οποίος κυβέρνησε μέχρι την πτώση
του καθεστώτος.
