Παρεμπόδιση της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης από τη διοίκηση της Εθνικής Ασφαλιστικής και την εταιρεία ICAP

ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ

Προς τον κ. Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας

Θέμα: «Παρεμπόδιση της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης από τη διοίκηση της Εθνικής Ασφαλιστικής και την εταιρεία ICAP».

Αθήνα  29/11/2012

Αμέσως μετά την πρόσφατη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, ένα νέο κύμα εργοδοτικής τρομοκρατίας και εκβιασμών, παρατηρείται σε δεκάδες εργασιακούς χώρους. Μετά τις αθρόες απολύσεις, τις πιέσεις για υπογραφή ατομικών συμβάσεων με μειωμένες αποδοχές και την ένταση του φαινομένου της απλήρωτης και ανασφάλιστης εργασίας, αμφισβητείται πλέον και το Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην ελεύθερη συνδικαλιστική δράση.

Η Εθνική Ασφαλιστική, που ανήκει στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας (ETE), συνεργάζεται εδώ και χρόνια με την ICAP Group, επιχείρηση που παρέχει υπηρεσίες διάθεσης ανθρώπινου δυναμικού. Ο αριθμός των απασχολούμενων που ενοικιάζει στην Εθνική Ασφαλιστική φτάνει σήμερα τα 240 άτομα, σε σύνολο 810 εργαζομένων.

Επίσης, συνεχώς αυξανόμενη είναι όλα αυτά τα χρόνια και η εμπλοκή του προσωπικού αυτού σε λειτουργικές υπηρεσίες της Εθνικής Ασφαλιστικής. Παρόλο που μέχρι πρότινος ο ρόλος του ήταν υποστηρικτικός, σήμερα,  το προσωπικό αυτό έχει άμεση και κύρια θέση στις δομές της εταιρείας και μάλιστα σε ορισμένους τομείς τείνει να αποτελεί την πλειοψηφία σε σχέση με το μόνιμο προσωπικό της Εθνικής Ασφαλιστικής, παρέχοντας ουσιαστικά ισότιμη εργασία με αυτό.

Κόντρα στη μιζέρια, να ανοίξουμε τα πανιά μας...

Είναι καιρός τώρα που τα πράγματα στην εταιρία μας δεν πάνε καθόλου καλά. Η Διοίκηση είναι πιθανό να το έχει αντιληφθεί βλέποντας τα νούμερα της παραγωγής να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Τα δίκτυα το αντιλαμβάνονται όταν πλέον δεν μπορούν να προωθήσουν τα προϊόντα της Εταιρίας στην αγορά με την ίδια ευκολία που το έκαναν πριν από μερικά χρόνια. Οι εργαζόμενοι το έχουμε αντιληφθεί αντικρίζοντας σαστισμένα ο ένας τον άλλο στην εργασιακή καθημερινότητά μας.

Τι φταίει όμως για όλη αυτή τη δυσαρμονία και τι πρέπει να γίνει;

Ο εύκολος τρόπος να εξηγήσει κανείς μια κατάσταση είναι να τα ρίξει στον καιρό, ή στο άσχημο κλίμα που έχει διαμορφωθεί στην κοινωνία με τις πράξεις της μνημονιακής κυβέρνησης. Εντάξει αυτό μπορεί να εξηγήσει σε ένα βαθμό μια πτώση στην παραγωγή ή μια κακή επίδοση σε ένα κλάδο ασφάλισης. Δεν εξηγεί όμως για ποιο λόγο τίποτα φαίνεται να μη πηγαίνει καλά στην Εταιρία και κατ επέκταση στις ζωές μας αφού ο χρόνος που περνάμε όλοι στην εταιρία είναι ένα μεγάλο μέρος του χρόνου όλων μάς ή για ποιο λόγο φαίνεται ότι έχει χαθεί η κοινή επιχειρηματική λογική στις σχέσεις μας με τους πελάτες, τα δίκτυα, τη διοίκηση και κατ' επέκταση τους μετόχους. Για ποιο λόγο ο φόβος έχει στοιχειώσει στην Εταιρία μας.

Δελτίο της ΕΤΕ για τους μισθούς και τις τιμές της αγοράς!

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα (!) η προσέγγιση της ΕΤΕ για την φτωχοποίηση των Ελλήνων και την εξέλιξη των τιμών.
Στο κείμενό της αυτό την  βίαιη μείωση των μισθών σε επίπεδα προ ΟΝΕ το θεωρεί "πρόοδο" !!!

Η αργή αντίδραση των τιμών στις σημαντικές μισθολογικές μειώσεις αντανακλά δυσμενείς συγκυριακές επιδράσεις καθώς και διαρθρωτικά χαρακτηριστικά της οικονομίας που τώρα αρχίζουν να αλλάζουν

Οι Πορτογάλοι αντιδρούν - εμείς?

Δείτε το video. Αφορά την Πορτογαλία μα ταιριάζει γάντι και σε εμάς και σε κάθε λαό που του σχεδιάζουν ανάλογη μοίρα. Μήπως πρέπει να ξανασκεφτούμε ποιος χρωστάει σε ποιον?

 

Κυριακή 25 Νοεμβρίου - Ημέρα Δράσης Ενάντια στην Εκποίηση του Σαρωνικού

Όπως όλοι ξέρουμε,  μία από τις πιο ιστορικές, αλλά και από τις πιο όμορφες  παραλιακές περιοχές της χώρας μας, η παραλιακή ζώνη του Σαρωνικού σχεδιάζεται από την κυβέρνηση να παραχωρηθεί σε μεγάλες επενδυτικές εταιρείες (ξένες και ελληνικές)  με πρόσχημα την «ανάπτυξη» της χώρας. Τεράστιες ξενοδοχειακές μονάδες, εμπορικά κέντρα, καζίνο, κέντρα διασκέδασης και κάθε είδους τουριστική και επιχειρηματική δραστηριότητα πρόκειται

• να καταστρέψουν το φυσικό τοπίο με εκατοντάδες χιλιάδες κυβικά μέτρα μπετόν                                           

• να κάνουν απαγορευτική την πρόσβαση των πολιτών στις ακτές

• να υποβαθμίσουν τα μνημεία της ιστορίας και του πολιτισμού  και

• να εξαφανίσουν κάθε  τοπική οικονομική δραστηριότητα

ΟΧΙ ρε κουφάλες ΔΕN θα σωπάσω...

Την Τετάρτη 7 του Νοέμβρη ο Στρατής Γιαννουλάκης εργαζόμενος στην Olympic handling συμφερόντων του ομίλου εταιρειών MIG του Ανδρέα Βγενόπουλου αποφάσισε ότι θα απεργήσει και το δήλωσε στους προϊστάμενούς του.

"Προχθές (7 Νοεμβρίου) είχα βάρδια 1400-2200. Στις 1800 ήταν το απεργιακό ραντεβού μπροστά στη Βουλή...... όπου μέσα την ίδια ώρα γινόντουσαν οι συζητήσεις λίγο πριν το ψήφισμα για κάτι που για μένα επρόκειτο για το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της χώρας μου....της ίδιας μου της ζωής.(...) Δεν μπορούσα να μην είμαι εκεί. Το θέμα της ημέρας ήταν πολύ περισσότερο από το "εγώ".....ήταν για το "εμείς".....ήταν για τον ανιψιό μου, για όλη την χώρα μου. Όχι δεν μπορούσα να μην είμαι εκεί.", λέει ο Στρατής στο γράμμα -καταγγελία του. Παρόλο που ο προϊστάμενός του τον συμβούλεψε να δηλώσει ασθένεια αυτός επέμεινε να διεκδικήσει το νόμιμο δικαίωμα του στην απεργία. "Όχι , δεν μπορούσα να μην είμαι εκεί. Δεν μπορούσα να δηλώσω ασθένεια. Δεν έκανα τίποτα παράνομο" λέει παρακάτω.

Κι όμως την Πέμπτη 8 Νοέμβρη του ανακοίνωσαν ότι απολύεται λόγω...μείωσης προσωπικού. Σε πρώτη φάση απογοήτευση. Σε δεύτερη φάση πείσμα."ΟΧΙ ρε κουφάλες ΔΕ θα σωπάσω" είπε.

Το είπε και το έκανε. Και με τη βοήθεια φίλων και ατόμων από όλο το φάσμα του αριστερού χώρου (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΚΚΕ και όχι μόνο) η περίπτωση του Στρατή και η φωνή του βρέθηκαν δημοσιευμένα στην Αυγή, την εφημερίδα των συντακτών, το Indymedia Athens, το Ριζοσπάστη αλλά και σε πολλά, πάρα πολλά διαδικτυακά μπλογκ, δημοφιλή και λιγότερο δημοφιλή.

Τα παιδιά στη Γάζα...

Συνάδελφοι,

 Παγκόσμια μέρα των παιδιών σήμερα. Θα θέλαμε έστω για λίγο η σκέψη μας να είναι μαζί με τα παιδιά της μαρτυρικής Γάζας που καθημερινά πέφτουν νεκρά από τις βάρβαρες επιθέσεις των Ισραηλινών δυνάμεων.

Συντάξεις και προσδόκιμο ζωής

Η επιμήκυνση του χρόνου συνταξιοδότησης κατά ένα ή δυο έτη, που έχει αποφασιστεί σε μια πλειάδα χωρών του πρώτου κόσμου πατάει κυρίως στο επιχείρημα της επιμήκυνσης του προσδόκιμου χρόνου ζωής, για να αποκρύψει το γεγονός ότι γίνεται για λόγους καθαρά εισπρακτικούς, όχι προς όφελος των ασφαλιστικών ταμείων αλλά προς όφελος των ποικίλων δανειστών.

Το παραπάνω γράφημα, το οποίο απεικονίζει τον μέσο όρο του προσδόκιμου χρόνου ζωής του άρρενος Αμερικανού μετά την ηλικία των 65 για δυο διαφορετικές χρονιές, το 1986 (μπλε στήλη) και 2006 (κόκκινη), είναι αρκετά εύγλωττο ως προς το ποιος θα ζημιωθεί περισσότερο.

Οι δυο στήλες στ' αριστερά αναφέρονται σε όσους ανήκουν στην κατώτερη μισή εισοδηματική κλίμακα, ενώ οι δυο στήλες στα δεξιά σε όσους ανήκουν στην ανώτερη μισή. Τι μάς λέει λοιπόν; Ότι σε μια εικοσαετία, ανάμεσα στο 1986 και 2006, το προσδόκιμο ζωής μετά τα 65 του φτωχότερου μισού αυξήθηκε ελάχιστα κατά ένα μόλις έτος, ενώ του πλουσιότερου μισού, κατά πέντε έτη. Έτσι, με την αύξηση των χρόνων εργασίας κατά ένα έτος, οι φτωχότεροι χάνουν ουσιαστικά το κέρδος που τους προσέφεραν τα καλά της προόδου και του πολιτισμού, ώστε να επιμηκύνουν ένεκα αυτών τα χρόνια στη σύνταξη, ενώ οι πλουσιότεροι έχουν επιπλέον τέσσερα χρόνια να τα απολαύσουν.

Εν τέλει, και εδώ καταλήγουν οι φτωχοί στο να επιδοτούν τους πλούσιους.

Υ.Γ. Το γράφημα είναι του P. Krugman, από τους προχθεσινούς ΝΥΤ.

 

Πηγή: e-cynical.blogspot.gr